На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Гульня ўяўлення» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Любовные романы, Короткие любовные романы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Гульня ўяўлення

Автор
Дата выхода
25 мая 2017
🔍 Загляните за кулисы "Гульня ўяўлення" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Гульня ўяўлення" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции () и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Кніга Міколы Адама «Гульня ўяўлення» — складаецца з апавяданняў, напісаных і апублікаваных у перыёдыцы ды калектыўных зборніках у розныя гады. Іх персанажы заўсёды на мяжы рэальнага і выдуманага, чалавечага і жывёльнага, таннага і найдаражэйшага. Абставіны вакол герояў увесь час змяняюцца, іх наступны крок абсалютна непрадказальны, часам героі дзейнічаюць эфектна, але імпульсіўна і нелагічна, што падкрэсліваецца яшчэ і вобразнай метафарычнасцю. Аднак пісьменнік моцны найперш псіхалагізмам — здольнасцю выяўляць душэўны стан персанажаў, неадступна фіксаваць эмацыянальную рэакцыю герояў на ўчынкі і рэплікі, і раскрывае духоўны свет не толькі мужчынскіх, але і жаночых вобразаў, бо жанчына-гераіня — жаданы госць прозы аўтара.
📚 Читайте "Гульня ўяўлення" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Гульня ўяўлення", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Што здарылася? – занепакоена yзiралася y яго сяброyка сябра.
– Трэба выклiкаць 911, прусак памiрае, – пазiраючы на яе, адказаy Мазахаy.
– Ідыёт, – прамовiла сяброyка сябра i хутчэй выбегла з кухнi пад цёплую коyдру, а сябар рассмяяyся i паляпаy Мазахава па плячы.
Неяк Мазахаy збiy электракарай пераплётчыцу з пераплётнага цэха (нешта яму там трэба было) Дэсадаву – дзяyчыну кроy з малаком, якая вучылася y вольны час на стрыптызёршу. Дзякуй богу, не забiy i нiчога не пераламаy ёй. Але пры ейным падзеннi i сам павалiyся на яе.
Прусак не памёр. Ён i не збiраyся памiраць. Пакуль Мазахаy у калiдоры набiраy па тэлефоне 911, ад прусака i слядоy не засталося. Вось незадача. Затое на падлозе засталiся сляды, што пакiнулi сябар з сяброyкай.
Сябры пакурылi, пацiснулi адзiн аднаму рукi i вярнулiся да сваiх часова пакiнутых сябар да сяброyкi, Мазахаy да раскладушкi.
Дэсадава прыйшла y кiно y скураной мiнi-спаднiцы, у скураной кофтачцы, у скураных батфортах, дакладней, прыехала на «харлеi» айчыннай вытворчасцi.
Мазахаy чакаy яе з кветкамi i пры гальштуку.
– Ой, гэта мне?! – узрадавалася Дэсадава кветкам i чмокнула Мазахава y лоб, пакiнуyшы свой аyтограф на iм. Мазахаy зiхацеy ад шчасця.
Пад час сеансу Мазахаy вадзiy рукамi па ножках Дэсадавай, неяк трапiy i пад спаднiцу, але там было так горача, што Мазахаy спалохаyся i аддзёрнуy руку. Дэсадава сама вярнула яе назад. Ды пасля зноy, як на працы, пабiла Мазахаву твар.
Там Мазахаy прыгрэyся i, як кот – ласы на каyбасы, прымружыy вочы ад будучага прадчування задавальнення. Ён жа быy не дурны i разумеy, што самае цiкавае наперадзе.
– Я цябе кахаю! – сказаy Мазахаy.
– Дык што? – адказала Дэсадава.
– Не ведаю, – пацiснуy плячыма Мазахаy.
І тады Дэсадава шпурнула y яго падушкай. Мазахаy кiнуy яе назад. Яны пачалi перакiдвацца падушкамi, як жанглёры.











